Hoe je SAMEN een jubileum kan vieren

Aan het hoofdstuk ‘Ontmoetingen met bijzondere mensen’ kunnen we weer een pagina toevoegen. De ster van vandaag is Corrina. Ze is sinds 1 oktober 25 jaar in dienst bij Vughterstede en haar werkgever laat zo’n mijlpaal gelukkig niet zomaar voorbij gaan, ze krijgt een feestje aangeboden! Ze mag uit eten met haar collega’s. Superleuk natuurlijk! Maar daar kiest Corrina niet voor. Ze wil iets anders.

Ze staat in de hal als we aankomen, rode gloed op haar wangen, glimlach om haar lippen. Een introductie is niet nodig, want ze draagt een feestelijke corsage op haar hart.

Haar jubileum viert en deelt ze met de bewoners van de PG-afdeling van Woonzorgcentrum Theresia. Zelf zegt ze dat díe het zijn die zo’n lang dienstverband leuk en fijn hebben gemaakt en dat ze het niet meer dan logisch vind om haar feest met hen te vieren. Als we ons programma twee keer zingen en spelen in de recreatieruimte, zien we waarom:

De bewoners kennen haar. Ze zijn zich er goed van bewust dat hun Corrina het feestvarken is en zingen haar uit volle borst toe. Ze genieten met haar mee van ons optreden. Als een lied hun emotie  raakt, dan laten ze zich door haar troosten en als zij het zelf even moeilijk heeft dan gaat dat ook zo andersom. Zwaaien zij met hun armen van vreugde bij het volgende lied, dan zwaaien hun armen synchroon met die van haar. Het is een Samen met een hoofdletter. Wat een prachtige manier om een jubileum te vieren.

Als ze de levensjaren had, dan plakte ze er zo nog 25 jaar aan, zegt ze blozend, als we afscheid nemen en we twijfelen daar geen seconde aan.

 

De Lange Wei viert feest

Willen we wel naar Hoornaar?, vraag ik me af,  als ik de naam van de plaats waar we gaan zingen intyp in Wikipedia. Een vervaarlijk uitziende steekwesp kijkt me aan vanaf het scherm.

Maar we gaan en rijdend door de schitterende Alblasserwaard, zijn er gelukkig geen hoornaars te bekennen. We rijden door plaatsjes met tot de verbeelding sprekende namen als  Goudriaan, Ottoland en Schelluinen, langs het schoons van de rivieren de Merwede en de Lek, voorbij schattige, oude huisjes, door groene landerijen en we wanen ons even in de tijd van de oprichting van de Burgemeester De Boer Stichting in 1952.

Nog een weekje en dan bestaat De Lange Wei (de nieuwe naam sinds 2003) 65 jaar. Wat een leeftijd! Als het in 2014 gebouwde complex van De Zes Molens voor ons oprijst, dan zijn we weer terug in het nu. Het is er licht en modern sfeervol en ze zijn er klaar voor, voor het feest. ’s Morgens mogen we de bewoners in Hoornaar toezingen en ’s middags rijden we over kronkelende weggetjes naar Hardinxveld-Giessendam, waar we het voor groot publiek nog eens dunnetjes over mogen doen.

‘De mensen zijn hier niet zo heel uitbundig’, waarschuwt een medewerker ons. ‘Maar als ze blijven zitten en niet weg willen lopen, dan heb je het goed gedaan!’

We zetten ons ouderwetse bakkie koffie en we zingen met ondersteuning van een voltallig koor Alblasserwaardse stemmen onze liedjes. En we scoren twee maal een uitbundige polonaise.

‘Ja, toen jullie koffie gingen zetten, dacht ik even ‘Wat moet dat nou worden…’, maar toen jullie gingen zingen! Ik kan wel zeggen dat dat wel van een zeer goeie kwaliteit was. En ik kan het weten, want ik heb altijd trombone gespeeld in een orkest. Hebben jullie ook een folder of een kaartje. Je weet maar nooit!’

Met folder en prachtige rode roos (cadeautje van De Lange Wei) in het netje van zijn rollator, schuifelt meneer de zaal uit.

‘Ik hoop tot ziens, dames!

Wat een warmte, gezelligheid en hartelijkheid. En ze bleven zitten, allemaal!

Op naar de volgende 65 jaar. Of wij dan komen zingen is wel wat twijfelachtig…

(Meer foto’s later)

Never a dull moment bij De Koffiemeisjes!

Tussen onze ‘reguliere’ optredens in recreatiezalen en huiskamers van zorginstellingen door, zijn er regelmatig nog iets ‘specialere’.  Die doen niets af aan het bijzondere karakter dat elk van onze voorstellingen sowieso voor ons heeft, maar zijn net even ‘anders’.

burendag

Afgelopen zaterdag waren wij in Buurtcentrum Het Brandt Weer in Koog aan de Zaan, in het kader van de Week Tegen Eenzaamheid. We zongen en speelden voor en met een qua leeftijd zeer gevarieerd publiek uit de wijk Oud Koog en Oud Zaandijk en het werd een in vele opzichten ‘warme’ morgen; het brandde even in Het Brandt Weer! De ouderwetse koffie kreeg een dikke voldoende en er werd verteld, gelachen, gezongen en zelfs getafeltennist (Koffiemeisjes zijn nou eennmaal bijna-alleskunners 😉 …). Er was verbinding!

Aanstaande donderdag zijn we weer in Zaanstad voor een speciale gelegenheid. Deze keer bij het 50-jarig jubileum van Zorgcirkel Saenden. In augustus 1966 betrokken de eerste bewoners van Katholiek Bejaardenhuis Saenden hun kamers; 50 jaar historie en meegroeien met de continu veranderende gezondheidszorg, van bejaardenhuis naar modern woonzorgcentrum. Alle reden voor een hele ‘jubileumweek’ feest. En wij zijn erbij!

Dull moments? Dan moet je niet bij De Zingende Koffiemeisjes zijn!

saenden